Menunggu itu ternyata emang capek!
Apalagi kayak aku, sopir mobil carteran. Entah kemana tuh orang, pergi kok lama banget. Tapi, ya, emang begini nasip jadi sopir mobil carteran. Kemana saja tuan mau pergi, kita harus turuti. Kalau tuan ngobrol asik lupa daratan, lupa pula toh sopirnya nunggu kecapekan.
Ngaso dulu ah…
kalau tidur di Alphard atau Camry, kok sulit, ya.. tapi kalau di Titos, ah, lelap sekali...